Cheveyo American Akitas

Bayzo was my first American Akita, my pal through thick and thin. What a lovely character he had: loyal, social, honest, well-balanced and above all an enormous children's friend. Everywhere he went with me. Obediance training was something he enjoyed and he passed the exams without any problems. Our long daily walks in the forest, where he could run without a leash, gave him lost of pleasure, time and time again.

Unexpectedly, without ever been ill, he died of an acute cardiac arrest. The terrible sadness, loss and incomprehension will stick in my mind forever.

If It Should Be

If it should be that I grow weak,
And pain should keep me from my sleep,
Then you must do what must be done,
For this last battle cannot be won.

You will be sad, I understand;
Don't let your grief then stay your hand.
For this day more than all the rest,
Your love for me must stand the test.

We've had so many happy years -
What is to come can hold no fears
You'd not want me to suffer so;
The time has come, so let me go.

Take me where my needs they'll tend.
And please stay with me until the end.
Hold me firm and speak to me
Until my eyes no longer see.

I know in time that you will see
The kindness that you did for me.
Athough my tail its last has waved,
From pain and suffering I've been saved.

Please do not grieve - it must be you
Who had this painful thing to do.
We've been so close, we two, these years -
Don't let your heart hold back its tears.

Thanks for all these wonderful years,

Your loving owner Patrick.

Anshee Brave “Nakeya”

's Ochtends vroeg, bijna 10 jaar geleden, controleren wij nog even snel op Teletekst of het
vliegtuig uit Engeland met onze eerste import American Akita pup al onderweg is naar Amsterdam Schiphol. Zenuwachtig pakken we de benodigde import papieren en stappen de auto in.

En intussen....

" Brrrr wat is het hier koud en donker. Ach ja, ik lig op een lekker warm kleedje in het vliegtuig, beter dan die hobbelige autorit van net.
Maar wat een lawaai !!!!!!! Waar ga ik heen? "

Nakeya kwam als een zeer dappere en ontzettend eigenwijze dame in ons leven.
Niks was voor haar te gek, praten en proesten tijdens een woordenwisseling met de baas, altijd op onderzoek uit en vol, soms wel eens ongewenste, verrassingen. Koppig maar altijd intens loyaal.

Typisch Nakeya, een hond uit duizenden.

In haar eerste levensjaren maakten wij lange wandelingen door het bos en later en na onze
verhuizing naar Brabant genoot zij van haar vrijheid in een groot weiland naast ons huis.
En niet altijd was dat zelfs nog te klein: ontsnappen was haar grootste hobby om haar onderzoekingsdrift te stillen.

@ In de winter slenteren door de natte sneeuw en happen naar de vliegende sneeuwballen.
@ In de herfst wild achter de vallende bladeren aan en op jacht naar alles wat beweegt
@ In de lente aandachtig luisteren naar de zingende vogels in de tuin
@ In de zomer heerlijk op mijn rug zonnebaden.

Zoals jaargetijden beginnen en eindigen, zo is Nakeya geboren en meegenomen naar de
Rainbow Bridge. Na een jarenlange strijd tegen de pijn hebben wij haar uiteindelijk uit haar lijden verlost:

" Ik loei nu al 5 minuten en krijg nog steeds geen koekje!
Zien jullie mij niet meer? Ik ben hier!
Maar... ik heb geen pijn meer, ongelofelijk
En wat doen al die vriendelijke honden hier?
Ik denk dat ik hier maar blijf .....

Vrouwtje en baasje huil niet om mij, ik ga hier een fantastische tijd tegemoet. Het is goed zo.
Bedankt voor alle mooie jaren samen en de enorme steun die jullie mij hebben gegeven. "

Ik zal jullie en mijn roedel nooit vergeten !

Nakeya
Dapper & loyaal